Εγγραφή

 

Πόρος

 

Ο Πόρος είναι ένα νησί με 2.500 χρόνια ιστορία. Η Μυθολογία θέλει τον Πόρο αφιερωμένο στο Θεό Ποσειδώνα και η αρχαία και νεότερη ιστορία του προσδίδει σημαντικό ρόλο στις πολιτικές συναντήσεις ανά τους αιώνες. Ο ναός του Ποσειδώνα βρισκόταν εκεί που σήμερα είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Γεωργίου και λίγο ανατολικότερα, στην παλιά δεξαμενή. Λείψανα του αρχαίου αυτού ναού υπάρχουν σε μερικά παλιά σπίτια του Πόρου γύρω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. 

 

 

Στον περίβολο του ναού του Ποσειδώνα, πίνοντας κώνειο, έδωσε τέλος στη ζωή του ο αρχαίος Αθηναίος ρήτορας Δημοσθένης το 322π.χ, όπου είχε καταφύγει, κυνηγημένος από τον Φίλιππο της Μακεδονίας. 

 

 

Ο ναός του Ποσειδώνα κτίστηκε γύρω στα 520 π.Χ. Ο κυρίως ναός ήταν Δωρικού ρυθμού, ορθογώνιος περίπτερος με 6 και 12 κίονες στις πλευρές του. Γύρω του υπήρχε περίβολος, αρκετές στοές και τεμένη. Στον κόλπο της Βαγιωνιάς υπήρχε και άλλος αρχαίος οικισμός που καταποντίστηκε στη θάλασσα. 
 

 

 

Πλησιάζοντας τον Πόρο με καράβι, βλέπουμε στην ψηλότερη κορυφή του λόφου το Ιστορικό Ρολόι του, ανάμεσα σε φραγκοσυκιές και πεύκα. Κτίστηκε το 1927 και είναι ορατό από παντού. Αποτελεί το στολίδι της πόλης και έχει εξαιρετική θέα παντού γύρω.

Σε κοντινή απόσταση από το νησί του Πόρου βρίσκεται η βραχονησίδα Δασκαλιό. Εκεί λέγεται ότι υπήρχε το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, είναι άγνωστο όμως πότε χτίστηκε. Σήμερα υπάρχει ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου ή Παναγίτσας που ανήκει στην Ενορία  Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του Πόρου. Το νησάκι είναι ιδιοκτησία οικ. Λίζας Βάντερπουλ.

Την δεκαετία 1960 το νησάκι έγινε γνωστό, γιατί γυρίστηκε ένα μέρος της ταινίας «η Κα Δήμαρχος» με τη Βασιλειάδου και τον Αυλωνίτη. Τελευταία το 2002 και επειδή έχει σχήμα καρδιάς, ο ΕΟΤ το ονόμασε «ΈΡΩΣ» και το συμπεριέλαβε σε διαφημιστική αφίσα του που κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο.

 

 

 

Βγαίνοντας από την πόλη στα Βορειοδυτικά βρίσκεται το Προγυμναστήριο, η πρώτη κατοικία του Όθωνα. Εκεί σήμερα γίνεται η κατάταξη και η προπαίδευση των ναυτών. Μετά το γήπεδο της Σχολής μια μικρή διώρυγα χωρίζει τη Σφαιρία από την Καλαυρία. Στη συνέχεια βρίσκεται ο Συνοικισμός που πρωτοκατοικήθηκε από πρόσφυγες της Μ. Ασίας. Επιστρέφοντας στο γεφυράκι της διώρυγας, αριστερά και προς τα δυτικά, βρίσκεται η περιοχή Πέρλια. Ο δρόμος συνεχίζεται παραλιακά, περνά από τη Βίλα Γαλήνη, το μικρο Νεώριο και φτάνει στο μεγάλο Νεώριο. Πιο πέρα το λιμανάκι της Αγάπης και ο Ρωσικός Ναύσταθμος, που χαρακτηρίσθηκε το 1989 ως διατηρητέο μνημείο, λόγω του αρχιτεκτονικού και ιστορικού ενδιαφέροντος και το νησάκι Δασκαλιό σε κοντινή απόσταση από την παραλία . 

 

 

 

Μετά το Συνοικισμό ακολουθώντας τον ελικοειδή δρόμο ανάμεσα σε μεγάλα πεύκα, φτάνουμε στο Εκκλησάκι της Παναγίας της Αγίας Ζώνης, σε μια χαράδρα με πλατάνια και τρεχούμενο νερό. Προχωρώντας δεξιά συναντάμε το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Τέλος τα Παλάτια, στα οποία βρίσκεται ο Ναός του Ποσειδώνα. Σήμερα απομένουν ελάχιστα ερείπια από το Δωρικό ναό (6ου αιώνα) κατασκευασμένο από γαλάζιο ασβεστόλιθο. Δεξιά της διώρυγας ο δρόμος περνά από το Κανάλι και συνεχίζοντας ανατολικά μας οδηγεί στο Ασκέλι. Στην συνέχεια συναντάμε την Μονή της Ζωοδόχου Πηγής του 18ου αιώνα η οποία είναι κτισμένη πάνω σε καταπράσινη πλαγιά με θέα προς τη θάλασσα. Η Μονή αποτελεί δείγμα νησιωτικής μοναστηριακής αρχιτεκτονικής.

 

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο   

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Πόρου κτίστηκε το 1967-1968 στη θέση της οικείας του Αλέξανδρου Κοριζή το σπίτι του οποίου δωρήθηκε από τους κληρονόμους του στο Ελληνικό Δημόσιο για τον σκοπό αυτό. Το Μουσείο διαθέτει δύο αίθουσες έκθεσης, ισόγειο και σε όροφο του κτιρίου, στο οποίο φιλοξενούν εκθέματα από όλη την περιοχή της Τροιζηνίας, καθώς και τα ευρήματα των παλαιών ανασκαφών του Φιλαδελφέως στην Ερμιόνη. 

Το ισόγειο περιλαμβάνει γλυπτά, επιγραφές από την Τροιζήνα, την Καλαύρια και τα Μέθανα. Στην είσοδο της  αίθουσας  εκτίθεται ένα μεγάλο ανάγλυφο με παράσταση σκύλου, λαξευμένο σε ογκώδη λιθόπλινθο με αναθυρώσεις που δείχνουν ότι ήταν ενσωματωμένο σε αρχαίο οικοδόμημα. Βρέθηκε στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου στην κοιλάδα της Φούσας στο χωριό άνω φανάρι, όπου είναι από παλιά γνωστή η ύπαρξη εκτεταμένου αρχαίου οικισμού και νεκροταφείων. Στον ίδιο χώρο έχει εκτεθεί και ένα γύψινο εκμαγείο αντίγραφο της φημισμένης ενεπίγραφης στήλης από την Τροιζήνα με το κείμενο του αθηναϊκού ψηφίσματος που πρότεινε ο Θεμιστοκλής το 480 π.Χ. για την αντιμετώπιση της περσικής εισβολής. Το πρωτότυπο της στήλης αυτής, όπως είναι γνωστό, βρίσκεται σήμερα στο Επιγραφικό Μουσείο Αθηνών.  

 

 

 

 

Στα επιγραφικά εκθέματα περιλαμβάνονται ένα αρχαϊκό επίγραμμα του 600 π.Χ. χαραγμένο σε κυβόλιθο από τραχείτη, επιτάφιο σήμα του Ανδροκλή, γιου του Ευμάρη, που βρέθηκε στα Μέθανα, ένα τιμητικό ψήφισμα της πόλης της Τροιζήνας για τον Εχίλαο Φιλωνίδου από τις Πλαταιές 369 π.Χ. και το ενεπίγραφο βάθρο ενός χάλκινου ανδριάντα του αυτοκράτορα της Ρώμης Μάρκου Αυρηλίου, ανάθημα της πόλης των Μεθάνων 175-180 μ.Χ. Το μουσείο επίσης φιλοξενεί δύο αγαλματίδια γλυπτικής των  κλασικών χρόνων (ένα γυμνό αγόρι και μια γυναίκα με χιτώνα και ιμάτιο που προέρχονται από τις παλαιές ανασκαφές του Legrand στην ακρόπολη της Τροιζήνας), ένα αγαλματίδιο του Ασκληπιού, που βρέθηκε στην ανασκαφή του Wide στην Καλαυρία, και επιτύμβιες στήλες του 4ου π.Χ., πρόσφατα ευρήματα από την περιοχή των νεκροταφείων της αρχαίας πόλης. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζει ένα εντυπωσιακό επιτύμβιο ανάγλυφο με υπερφυσικού μεγέθους παράσταση γυναίκας, η οποία φοράει πέπλο και ιμάτιο που καλύπτει και το κεφάλι. Το κεφάλι με το λαιμό, καθώς και οι βραχίονες, ήταν ένθετα, κατασκευασμένα από χωριστά κομμάτια μαρμάρου. Η πλειοψηφία των επιτύμβιων  στηλών της Τροιζήνας ανήκουν στους αυτοκρατορικούς χρόνους. Η επιτάφια στήλη του Καλαυρεάτη ρήτορα Ξενοκράτη, γιου του Μόσχου, ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη για την πατρίδα του, χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ. Η στήλη βρέθηκε στην περιοχή ΒΔ του ιερού του Ποσειδώνος, όπου τοποθετούνται τα νεκροταφεία της αρχαίας Καλαυρίας. Τέλος, την συλλογή συμπληρώνουν κιονόκρανα των τριών κύριων αρχιτεκτονικών ρυθμών, δωρικού 5ου & 6ου π.Χ. , ιωνικού 4ου π.Χ. και κορινθιακού της ρωμαϊκής περιόδου.

 
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 
 
Κατά τον Παυσανία ο Πόρος αποτελείται από δύο νησιά, την Σφαιρία και την Καλαυρία η οποία αρχικά ήταν αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα ο οποίος την παραχώρησε στον θεό Ποσειδώνα ως αντάλλαγμα για τους Δελφούς.
Η Σφαιρία ήταν ένας ηφαιστειακός βράχος σε αντίθεση με την Καλαυρία που ήταν μεγαλύτερη και καταπράσινη με άφθονα νερά. Το όνομα της το πήρε από την " καλή αύρα " που προερχόταν από την έντονη βλάστηση λευκών και ελαιώνων. Άλλη εκδοχή για την ονομασία είναι ότι πήρε το όνομα από τον γιο του Ποσειδώνα τον Κάλαυρο.
Η Σφαιρία το όνομα της το πήρε από τον Σφαίρο ο οποίος τάφηκε εκεί, αφού πρώτα κατέφυγε διωγμένος από τον Πέλοπα τον πάτερα τον δυο αδελφών Πιτθέα και Τροιζήν από τους οποίους ζήτησε και πήρε άσυλο στο νησί.
Το νησί του Πόρου κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια και συγκεκριμένα από την εποχή του ορείχαλκου.

 

ΑΡΧΑΙΟΙ ΧΡΟΝΟΙ 

 

Στα ιστορικά χρόνια στην Καλαυρία κυριάρχησαν οι Δωριείς όπως και στην Τροιζήνα και στα Μέθανα.

Στην αρχαία πόλη της Καλαυρίας το ιερό του Ποσειδώνα ενδεχομένως να συμβόλιζε και μια συμμαχία στην αρχαϊκή εποχή για τις πόλεις.

  • Τροιζήνα 
  • Καλαυρία ( Πόρος )
  • Αθήνα 
  • Αίγινα 
  • Επίδαυρο 
  • Ερμιόνη 
  • Ναύπλιο 
  • Αρκαδικό Ορχομενό ( όχι των Μινυών )
  • Πρασιές ( Κυνουρία )

 

Η Ελληνική εφεύρεση της Αμφικτυονίας χρησίμευε για την επίλυση διαφορών, αλλά και στο εμπόριο, για τις πόλεις που συμμετείχαν. Η ίδρυση της χρονικά τοποθετείται από την μυκηναϊκή περίοδο έως το 7 π.Χ. αιώνα.

 

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ 

 

Στους βυζαντινούς χρόνους η Καλαυρία μαζί με την Τροιζήνα ανήκαν στη επαρχία της Ελλάδας.

Το 396 μ.Χ. μετά από την καταστροφή των δύο αυτών αρχαίων πόλεων, ακολούθησε και ένας μεγάλος σεισμός από τον οποίο βυθίστηκε στην θάλασσα ο οικισμός της Καλαυρίας που ήταν στην Βαγιωνία. Τα ερείπια των σπιτιών καθώς και οι δρόμοι φαίνονται ακόμα και σήμερα αρκετά καθαρά στην ρηχή θάλασσα του ομώνυμου κόλπου.

 

Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, η Τροιζήνα και η Καλαυρία (Πόρος) μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου ανήκαν στην ηγεμονία της Αχαΐας. Το 1212 η ευρύτερη περιοχή περιήλθε στην επικράτεια του Δουκάτου των Αθηνών.

 

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ 

 

Η Σφαιρία κατοικήθηκε λίγο μετά από το 1400 από Αρβανίτες προερχόμενους από την Πελοπόννησο, οι οποίοι δημιούργησαν τον πρώτο οικισμό το Καστέλι στο σημερινό ρολόι. Το 1718 ο Πόρος περιήλθε στην τουρκική κατοχή με την συνθήκη του Passarowitz και η παραλία κατοικήθηκε μετά το 1800.

 

Στην επανάσταση του 1770 ο Αλέξης Ορλώφ εγκατέστησε το ναυαρχείο του στο νησί. Κατά τον ρωσο-τουρκικό πόλεμο το 1806, λίγα χρόνια πριν την επανάσταση του 1813, οι Ρώσοι κατασκεύασαν τον ναύσταθμο, ερείπια του οποίου υπάρχουν λίγο μετά το νεώριο.

 

Σχόλια:


0 Σχόλια

Δείτε επίσης:

Επίδαυρος
  Στην ενδοχώρα της...

Μπούρτζι
Απέναντι από τις...

Λεμονοδάσος
  Από ψηλά η...

Γαλατάς - Οι Αδέρες
  Γαλατάς: Κωμόπολη απλωμένη...

Διαβολογέφυρο
  Διαβολογέφυρο: Συνεχίζοντας από...

Αρχαία Τροιζήνα
 'Εξω από το...