Εγγραφή

 

Στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αργολικής χερσονήσου, απέναντι από τον Πόρο και στους βόρειους πρόποδες του όρους Αδέρες βρίσκεται η Τροιζήνα, μικρό χωριό που διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής και αποτελεί Δ.Δ. του Δήμου Τροιζήνας με έδρα τον Γαλατά. Σε ιδιαίτερα προνομιακή θέση, με εύφορο έδαφος και όμορφο φυσικό περιβάλλον, η περιοχή της Τροιζήνας είναι το μεγαλύτερο ανθοκομικό κέντρο της χώρας. Μεγάλη είναι επίσης και η παραγωγή γεωργικών προϊόντων, κυρίως εσπεριδοειδών.  

 

Η Αρχαία Πόλη

Η Τροιζήνα βρίσκεται στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης. Η αρχαία Τροιζήνα ήταν αρχαιότατη πόλη και συνδέεται με τον ήρωα Θησέα. Εκεί λατρευόταν ο γιος του, ο ήρωας Ιππόλυτος. Προς τιμή του είχε χτιστεί λαμπρό ιερό και Ασκληπιείο, ερείπια των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα.

 


Η περιοχή της αρχαίας Ακρόπολης Τροιζήνας ξεκινά πάνω από τον σημερινό πύργο Θησέα. Τα περισσότερα ερείπια είναι θαμμένα μέσα σε πυκνή βλάστηση. Στην ίδια θέση πάνω από τον πύργο Θησέα χτίστηκε και το μεσαιωνικό κάστρο του Δαμάλα. Η περιοχή πήρε την ονομασία της από τα αδέλφια Τροιζήν και Πιτθέα. Κατά μία εκδοχή ο Πιτθέας δεν είχε αδελφό με το όνομα Τροιζήν, αλλά αδελφή της οποίας το όνομα δόθηκε και σε άλλες πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας.

 

Ο Πιτθέας έγινε βασιλιάς της Ανθέας σημερινή Τροιζήνα και ο Τροιζήν της Υπέρειας σημερινή Καλαυρία. Ξαφνικά ο Τροιζήν πέθανε και ο Πιτθέας ένωσε τις δύο πόλεις και τις ονόμασε Τροιζήνα. Ο Πιτθέας εθεωρείτο ως ο σοφότερος άνθρωπος της εποχής και ανέθρεψε ο ίδιος τον Θησέα. Αναφέρεται ότι είναι εκείνος που δίδαξε πρώτος τη ρητορική, περί της οποίας άφησε σύγγραμμα. Του αποδίδονται δε και τα ρητά: «Μηδέν άγαν»  και  «μη δικάσης πριν αμφοίν τον μύθον ακούσεις». Ο Πιτθέας από το γάμο του απέκτησε μία κόρη, την Αίθρα, την οποία αρχικά επρόκειτο να νυμφευθεί ο Βελλεροφόντης, μυθικός ήρωας, γιος του Γλαύκου, βασιλιά της Εφύρας ( Κορίνθου). Όμως, εκδιώχθηκε ο Βελλεροφόντης, και ο Πιτθέας την έδωσε στον Αιγέα, αφού πρώτα τον μέθυσε.

 

Σύμφωνα με τον Παυσανία, η πατρότητα του Θησέα δεν ανήκει στον Αιγέα αλλά στον Ποσειδώνα. Η θεά Αθηνά είτε λόγω εύνοιας προς τον Σφαίρο είτε για να ευχαριστήσει τον Ποσειδώνα, παρουσιάστηκε στο όνειρο της Αίθρας και της ζήτησε να πάει στο μνήμα του Σφαίρου να κάνει χοές. Εκεί όμως συνάντησε τον θεό Ποσειδώνα ο οποίος πλάγιασε μαζί της. Σε εκείνο το σημείο η Αίθρα έχτισε τον ναό της Απατούρια Αθηνάς, ο οποίος βρίσκεται στη σημερινή θέση του ναού του Αγίου Γεωργίου και σε διπλανή παλαιά δεξαμενή, λείψανα του αρχαίου ναού υπάρχουν γύρω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

 

 

ΠΥΡΓΟΣ ΘΗΣΕΑ

Στο σημείο που βρίσκεται ο πύργος η θέα που αντικρίζει κανείς είναι η παραλία του Πάγωνα, σημερινό Βίδι, όπου είχαν ελλιμενιστεί τα πλοία των Ελλήνων πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Tο Ιερό των Μουσών είναι λίγο βορειότερα του πύργου (ρωμαϊκό κτίσμα).

 

  Το Ιερό του Ιππολύτου

 

Το ιερό του Ιππολύτου γνωστό και από τον μυθικό έρωτα της Φαίδρας για τον Ιππόλυτο. Το ιερό βρισκόταν εκτός των τειχών της αρχαίας Τροιζήνας, σε απόσταση περίπου 800μ από την αρχαία αγορά. Σε κοντινή απόσταση με το ιερό βρισκόταν ο τάφος της Φαίδρας και το μνήμα του Ιππολύτου. Κατά τη μυθολογία, ο Ιππόλυτος υπήρξε ο γιος του Θησέα και της Αμαζόνας Αντιόπης ή Ιππολύτης και λατρευόταν στο ομώνυμο τέμενος στην Τροιζήνα. O Παυσανίας (ΙΙ.27.4) και οι μετέπειτα πηγές αναφέρουν ότι ο Ασκληπιός, ύστερα από παράκληση της Αρτέμιδος, επανέφερε στη ζωή τον ήρωα, γι’ αυτό και η λατρεία του Ιππολύτου συνδέθηκε με  αυτή του Ασκληπιού.

 

 

Συνοπτικά το τέμενος του Ιππολύτου καταλαμβάνει έκταση περίπου 4.000 τ.μ. Ο ναός του Ιππολύτου, ο οποίος ήταν περίπτερος με 11 κίονες στη μεγάλη πλευρά και 6 στη μικρή, ανασκάφηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Legrand, ενώ ολόκληρο το τέμενος ανέσκαψε ο Welter το 1933. Ακόμη και σήμερα σώζονται ερείπια του Ιερού του Ιππολύτου, καθώς και τα κτίρια και ο περίβολος που οικοδομήθηκαν στα τέλη του 4ου αι.  

Μετά την επέλαση του χριστιανισμού το αρχαίο δομικό υλικό απομακρύνθηκε από τα μνημεία στα οποία ανήκε αρχικά και χρησιμοποιήθηκε για την οικοδόμηση χριστιανικών ναών, όπως η Επισκοπή. Αρχαίο δομικό υλικό, όμως, απομακρυνόταν από το χώρο (για να χρησιμοποιηθεί εκ νέου ως οικοδομικό υλικό) μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν!

 

  Το Ιερό των Μουσών 

Στο ιερό αυτό δίδασκε τη ρητορική τέχνη ο Πιτθέας. Από το ιερό διασώζεται ένα αψιδωτό κτίσμα των Ρωμαϊκών Χρόνων, βάσει του οποίου οι αρχαιολόγοι ταύτισαν τα ερείπια του χώρου με το Ιερό των Μουσών.

 

 
                                                             




 

 

      Ο Διονύσιος Πύρρος ο Θετταλός (1777-1853) εκ Καστανιάς Τρικάλων αναφέρει:                

     «Ημείς απεράσαντες με κόπον τους πολλούς ποταμούς και ρύακας της Κορώνης και τα διάφορα αυτής χωρία και δάση ήλθομεν το εσπέρας εις το Νησί λεγόμενον Χώρα. Αύτη είναι μια κωμόπολις εις επίπεδον τόπον, και προς δυσμάς του Παμισού ποταμού και 2 μίλ. προς βορράν του στόματος αυτού και της θαλάσσης. Αύτη η χώρα είναι καλώς κατωκημένη, από ευγενείς Έλληνας και έχει προϊόντα διάφορα και πολλά, μάλιστα οίνον κάλλιστον Νησιώτικον καλούμενον. Η χώρα αύτη ελέγετο το πάλαι Τροιζήν, ύστερον ωνομάσθη Νησί του Δρίζαγα. Προς βορράν του Νησιού είναι η Πιπερίτσα χωρίον και προς δυσμάς αυτού είναι των Φράγγων Σπητάλια χωρίον, όπου είναι τινά ερείπια παλαιά, ίσως αυτού ήτον η Τροιζήν των παλαιών Μεσσηνίων».  

 

 

 

 

 

            Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΘΗΣΕΑ

 Σύμφωνα με το μύθο, κάτω από αυτό το βράχο βρίσκονταν κρυμμένα, από τον πατέρα του τον Αιγέα, τα σανδάλια και το μαχαίρι. Παίρνοντας την εντολή από τη μητέρα, σήκωσε το βράχο, πήρε τα σανδάλια και το μαχαίρι του πατέρα και από εκεί ξεκίνησε την πορεία του προς την Αθήνα και την αιωνιότητα. Σε κοντινή απόσταση, βρίσκονται τα θεμέλια του ναού της Ακραίας Αφροδίτης. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Και έτσι ξεκίνησε ο μύθος…